Planujesz urlop w lipcu? Pamiętaj, że wtedy może być gorąco i burzowo. Podczas jednej burzy, trwającej godzinę, potrafi spaść tyle wody, ile przez cały najbardziej suchy miesiąc. I to jest normalne w tym miesiącu. Czy to więc dobry czas na urlop? Pogoda ma na nas wpływ. Nawet nie zdajemy sobie tego sprawy. Pewnej sztormowej nocy 1362 roku olbrzymia fala na zawsze zatopiła duńskie miasto Rungholt. Skalę wydarzenia można porównywać z potężnym tsunami z 2011 roku, które uderzyło w japońskie wybrzeże. Wielka fala zalała też ok. 8 tys. lat temu Doggerland, często określany mianem „Brytyjskiej Atlantydy”. Silne masy wody odsłoniły też teren, na którym powstała osada rybacka Amsterdam. W Polsce aż tak historycznych momentów nie było, choć powódź tysiąclecia w 1997 roku, czyli 25 lat temu, trudno zapomnieć. Zalało wtedy w lipcu południową i zachodnią Polskę. Na Warmii i Mazurach było wówczas spokojnie. Trudno było nam jednak oglądać telewizyjne relacje z miejsc, gdzie wody było najwięcej. Zawinił wtedy deszcz, który padał wówczas z ogromną siłą. Zetknęły się wówczas zimne masy powietrza znad Bałtyku z ciepłym powietrzem znad Morza Czarnego i Śródziemnego. W niektórych miejscach w ciągu kilku dni spadło tyle wody, co zwykle w czasie 1-2 miesięcy. Uszkodzonych zostało 680 tys. mieszkań, 843 szkoły, 14,4 tys. km dróg i 2 tys. km torów. Woda zerwała także 45 mostów. Swoim zasięgiem objęła 6,65 tys. km kw., czyli około 2 proc. powierzchni Polski. Powódź kosztowała życie 56 osób, a straty wyniosły ogromną sumę 12 miliardów zł. Do dziś nazywa się ją „powodzią tysiąclecia” albo „powodzią wszystkich Polaków”. W lipcu najwięcej deszczuTrudno uwierzyć, że to lipiec, a nie na przykład listopad jest najbardziej deszczowym miesiącem w roku. To w lipcu najchętniej bierzemy urlop i marzymy o błogim wypoczynku. Myślimy: pojedziemy gdzieś w lipcu, nie powinno wtedy padać. — Lipiec jest tak bardzo deszczowy, bo przynosi najwyższą średnią temperaturę na tle roku. Zgodnie z zasadami fizyki im wyższa temperatura, tym powietrze może pomieścić więcej pary wodnej — tłumaczy Emilia Szewczak, synoptyk z IMGW. — Z powodu wysokiej temperatury dochodzi do najintensywniejszego parowania, przez co rozbudowują się chmury burzowe, z których pada deszcz. Podczas jednej burzy, trwającej godzinę, potrafi spaść tyle wody, ile przez cały najbardziej suchy miesiąc. Najbardziej sucho jest zimą, czyli w porze roku, która bardziej kojarzy się nam z częstymi opadami. W lutym na większość miast i wsi w naszym kraju spada tylko od 20 do 25 mm. Nawet na nieco wyżej położonych terenach nie spada więcej niż 50 mm. Luty jest więc trzykrotnie mniej mokrym miesiącem niż lipiec. Podobnie jest z listopadem. Dlaczego wydaje nam się, że wtedy pada najwięcej? To za sprawą tego, że pada przez więcej dni niż w lipcu, ale za to opady są słabe. Ostatecznie suma opadów sięga niewielkiego poziomu. Natomiast opady w lipcu sięgają od 75 do 85 mm. Im dalej na południe Polski, tym deszcze są częstsze i intensywniejsze. Na terenach podgórskich potrafi spaść od 100 do 150 mm, a w wysokich górach ponad 200 mm. Warmia i Mazury jak Balaton— Wszystko się zmienia, więc czerwiec zaczyna przypominać lipiec. Kiedyś ten miesiąc nie był aż tak upalny, a słońce grzało mocniej dopiero w drugiej połowie lipca. Teraz gorąco jest nam już wcześniej. Zdarzało się, że w czerwcu notowaliśmy po 30 stopni Celsjusza w cieniu, ale teraz mamy grubo ponad 30 — zauważa synoptyk. — Kiedyś nie było takich upałów, więc i burze nie były takie groźne. Ale niestety takich zjawisk pogodowych będzie przybywać. Za dziesięć lat czeka nas wyjątkowo upalne lato. W tej chwili mamy w Polsce klimat, który panował dziesięć lat temu na nizinie węgierskiej. Można więc zażartować, że jeziora Warmii i Mazur są dziś jak Balaton — zauważa synoptyk. — Strefy klimatyczne przesuwają się na północ. Warmia i Mazury jednak jeszcze chronią się przed upałami. Są miejsca, gdzie jest znacznie cieplej. Ale damy radę, przyzwyczaimy się. Organizm człowieka potrafi do wszystkiego się przystosować. Lipiec zacznie się upałem, ale temperatura szybko spadnie. Zgodnie z prognozami IMGW, ochłodzi się w sobotę 2 lipca. Tego dnia, podobnie jak w niedzielę, w całym kraju temperatura maksymalna nie przekroczy 30 stopni. Na Warmii i Mazurach termometry pokażą ok. 25 stopni. Później jednak znowu będziemy zmagać się z upałami. Nie zabraknie też tropikalnych nocy. To czas, gdy trudno nam wypocząć po upalnym dniu. Noce są ciepłe i często duszne. Otwarcie okna przy niewielkiej cyrkulacji powietrza niewiele przynosi wytchnienia, bo do północy często temperatura może nie spadać poniżej 24-25 st. C. Dopiero nad ranem pojawia się szansa na chwilę orzeźwienia. Rekordowo wysoka temperatura w nocy w Polsce wynosi aż 26 st. Celsjusza. Ten rekord zanotowano w Bogatyni 10 sierpnia 1992 roku. — Tropikalne noce są obciążeniem dla naszego organizmu. Wysokie temperatury nie pozwalają nam prawidłowo odpocząć, zregenerować się — tłumaczy Emilia Szewczak. — Nasz organizm może nam pokazać, że już nie daje rady, będziemy rozdrażnieni, będą nam dokuczały bóle głowy, bóle stawów, a w pracy nie będziemy mogli się czy w lipcu trzeba pracować? To miesiąc urlopów. Gdzie wtedy najlepiej pojechać?— W lipcu radziłabym pojechać nad morze. To też dobry czas na wypoczynek na Warmii i Mazurach. Natomiast w góry wyjechałabym w sierpniu — radzi synoptyk. — Do pogody trzeba jednak podchodzić z rozsądkiem, bo może być niebezpieczna. Nie należy opierać się tylko na długoterminowych prognozach, ale sprawdzać prognozę na dany dzień. Warto też śledzić ostrzeżenia na stronie i w mediach społecznościowych IMGW oraz nie ignorować alertów ROMANOWSKA

Zakaz przejścia Zakaz wyprzedzania Zakaz wyprzedzania (dotyczy zestawów) Zakaz mijania i wyprzedzania Zakaz postoju (na kotwicy lub na cumach przy brzegu) A. Zakaz postoju na szerokości określonej na znaku w metrach (od znaku) A. 6 Zakaz kotwiczenia, wleczenia kotwicy, łańcucha lub liny A. 7 Zakaz cumowania do brzegu A. 8 Zakaz zawracania A. 9 Zakaz wytwarzania fali A. 10 Zakaz przejścia poza skrajnią określoną tablicami (pod mostem, przez jaz) A. 11 Zakaz przejścia – przygotować się do wejścia lub przejścia A. 12 Zakaz ruchu statków o napędzie mechanicznym A. 13 Zakaz ruchu statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji A. 14 Zakaz uprawiania narciarstwa wodnego oraz holowania statków powietrznych za statkiem A. 15 Zakaz ruchu statków żaglowych A. 16 Zakaz ruchu statków, które nie są statkami o napędzie mechanicznym i żaglowym A. 17 Zakaz pływania na desce z żaglem A. 18 Koniec strefy, w której małe statki używane wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji mogły rozwijać duże prędkości A. 19 Zakaz wodowania i wciągania statków na brzeg A. 20 Zakaz ruchów skuterów wodnych ZNAKI ŻEGLUGOWE NAKAZU B. 1 Nakaz ruchu w kierunku wskazanym przez znak B. 2a Nakaz skierowania statku na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z lewej strony burty B. 2b Nakaz skierowania statku na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z prawej strony burty B. 3a Nakaz trzymania się tej strony szlaku żeglownego, która leży z lewej burty B. 3b Nakaz trzymania się tej strony szlaku żeglownego, która leży z prawej burty B. 4a Nakaz przejścia na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z lewej burty B. 4b Nakaz przejścia na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z prawej burty B. 5 Nakaz zatrzymania statku w warunkach określonych przepisami B. 6 Nakaz nieprzekraczania podanej na znaku prędkości w km/h B. 7 Nakaz nadania sygnału dźwiękowego B. 8 Nakaz zachowania szczególnej ostrożności B. 9a Nakaz zachowania szczególnej ostrożności. Wyjście na główną drogę dozwolone, gdy nie zmusi to statków na tej drodze do zmiany kursu lub prędkości B. 9b Nakaz zachowania szczególnej ostrożności przy przecinaniu drogi wodnej, które może mieć miejsce, gdy nie zmusza to statków do zmiany kursu lub prędkości B. 10 Nakaz zmiany kursu lub prędkości przez statki idące drogą główną w sytuacjach, gdy z portu lub bocznej drogi wodnej wychodzą statki B. 11a Nakaz prowadzenia nasłuchu radiotelefonicznego B. 11b Nakaz prowadzenia nasłuchu radiotelefonicznego na wskazanym kanale ZNAKI ŻEGLUGOWE OGRANICZENIA C. 1 Ograniczona głębokość C. 2 Ograniczona wysokość prześwitu nad zwierciadłem wody C. 3 Ograniczona szerokość szlaku lub kanału żeglownego C. 4 Inne ograniczenia ruchu żeglugowego – należy się z nimi zapoznać. C. 5 Granica szlaku żeglownego oddalona od prawego (lewego) brzegu w metrach, podanych liczbą na znaku. Statki powinny przechodzić w odległości większej. ZNAKI ŻEGLUGOWE ZALECENIA D. 1a Zalecenie przejścia w obydwu kierunkach D. 1b Zalecenie przejścia w jednym kierunku (przejście z przeciwnego kierunku zabronione) D. 2 Zalecenie trzymania się we wskazanym obszarze D. 3 Zalecenie przejścia w kierunku określonym strzałką lub w nocy w kierunku światła izofazowego ZNAKI ŻEGLUGOWE INFORMACYJNE E. 1 Zezwolenie przejścia (znak ogólny) E. 2 Wskazanie linii napowietrznej nad drogą wodną (liczba w prawym dolnym rogu oznacza wysokość linii napowietrznej nad poziomem najwyższej wody żeglownej) E. 3 Jaz w bliskiej odległości E. 4a Prom na uwięzi E. 4b Prom przemieszczający się swobodnie E. 5 Zezwolenie na postój (na kotwicy lub na cumach przy brzegu) E. Zezwolenie na postój na akwenie, którego szerokość w metrach jest podana na znaku, licząc od miejsca ustawienia znaku E. Zezwolenie na postój na akwenie ograniczonym odstępami w metrach, podanymi na znaku, licząc od miejsca ustawienia znaku E. Zezwolenie na postój, burta przy burcie, w maksymalnej liczbie podanej na znaku E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków przeznaczonych do pchania, które nie są obowiązane pokazywania znaków wskazanych w § E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków przeznaczonych do pchania, które powinny pokazywać jedno niebieskie światło lub jeden niebieski stożek na podstawie § ust. 1 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków przeznaczonych do pchania, które powinny pokazywać dwa niebieskie światła lub dwa niebieskie stożki na podstawie § ust. 2 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków przeznaczonych do pchania, które powinny pokazywać trzy niebieskie światła lub trzy niebieskie stożki na podstawie § ust. 3 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków, z wyjątkiem statków przeznaczonych do pchania, które nie są obowiązane pokazywać znaków wskazanych w § E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków, z wyjątkiem statków przeznaczonych do pchania, które powinny pokazywać jedno niebieskie światło lub jeden niebieski stożek na podstawie § ust. 1 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków, z wyjątkiem statków przeznaczonych do pchania, które powinny pokazywać dwa niebieskie światła lub dwa niebieskie stożki na podstawie § ust. 2 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla statków, z wyjątkiem statków przeznaczonych do pchania, które powinny pokazywać trzy niebieskie światła lub trzy niebieskie stożki na podstawie § ust. 3 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które nie są obowiązane pokazywać znaków wskazanych z § E. Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które powinny pokazywać na podstawie jedno niebieskie światło lub jeden niebieski stożek na podstawie § ust. 1 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które powinny pokazywać na podstawie dwa niebieskie światła lub dwa niebieskie stożki na podstawie § ust. 2 E. Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które powinny pokazywać trzy niebieskie światła lub trzy niebieskie stożki na podstawie § ust. 3 E. 6 Zezwolenie na postój na kotwicy i wleczenie kotwicy, łańcucha lub liny E. 7 Zezwolenie na cumowanie do brzegu E. Miejsce postoju zarezerwowane dla załadunku i wyładunku samochodów (maksymalny dozwolony czas cumowania może być umieszczony na tablicy poniżej znaku). E. 8 Wskazanie miejsca do zawracania E. 9a Skrzyżowanie z drogą uznaną za boczną drogę wodną w stosunku do drogi wodnej, po której idzie statek E. 9b Połączenie z drogą uznaną za boczną drogę wodną w stosunku do drogi, po której idzie statek E. 10a Skrzyżowanie z drogą uznaną za główną drogę wodną w stosunku do drogi, po której idzie statek E. 10b Połączenie z drogą uznaną za główną drogę wodną w stosunku do drogi, po której idzie statek E. 11 Koniec obowiązywania zakazu lub nakazu albo ograniczenia – obowiązuje tylko w jednym kierunku ruchu żeglugowego E. 12a Znaki sygnałowe uprzedzające – jedno lub dwa białe światła stałe, przed przeszkodą: należy się zatrzymać, jeżeli wymagają tego przepisy E. 12b Znaki sygnałowe uprzedzające – jedno lub dwa białe światła migające przed przeszkodą: przejście dozwolone E. 13 Miejsce poboru wody pitnej E. 14 Miejsce, w którym można korzystać z telefonu E. 15 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków o napędzie mechanicznym E. 16 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji E. 17 Zezwolenie na uprawianie narciarstwa wodnego oraz holowanie statków powietrznych za statkiem E. 18 Zezwolenie na ruch statków żaglowych E. 19 Zezwolenie na ruch statków o napędzie wiosłowym E. 20 Zezwolenie na pływanie na desce z żaglem E. 21 Zezwolenie na ruch małych statków sportowych i turystycznych z dużą prędkością E. 22 Zezwolenie na wodowanie i wciąganie statków na brzeg E. 23 Wskazanie kanału radiotelefonicznego, na którym można uzyskać informacje nawigacyjne E. 24 Zezwolenie na ruch skuterów wodnych

Locja to dział nautyki opisujący wody żeglowne oraz ich oznakowania nawigacyjne z punktu widzenia bezpiecznej i sprawnej żeglugi. Locja dzieli się na śródlądową i morską. Śródlądowe drogi wodne to śródlądowe wody powierzchniowe, na których z uwagi na warunki hydrologiczne oraz istniejące urządzenia wodne możliwy jest przewóz osób i towarów statkami żeglugi śródlądowej. Drogi wodne dzielą się ze względu na kryterium powstania, na: naturalne (rzeki, jeziora) sztuczne (kanały, zalewy) Ze względu na kryterium właściwości: wody płynące, czyli cieki wodne (rzeki, kanały) wody stojące (jeziora, zalewy) Ze względu na obowiązujące przepisy: drogi wodne kategorii I drogi wodne kategorii II Drogi wodne kategorii II zostały określone w załączniku do rozporządzenia ministra infrastruktury w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (w tym system Wielkich Jezior Mazurskich). Pozostałe drogi wodne uważa się za drogi kategorii I. Szlak żeglowny (farwater) to pasmo na drodze wodnej, na którym może odbywać się bezpiecznie i swobodnie ruch żeglugowy statków o zagłębieniu dozwolonym na danym odcinku drogi wodnej. Na wodach śródlądowych kierunek szlaku jest zgodny z kierunkiem prądu rzeki, a na wodach stojących jest wyznaczany przez rozporządzenie (drogi wodne kategorii II) lub przez właściwego dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej (drogi wodne kategorii I) według kryteriów: z południa na północ, lub ze wschodu na zachód, albo do głównego szlaku żeglownego. Na śródlądziu prawą stronę szlaku oznacza się kolorem czerwonym, a lewą zielonym. Płynięcie w dół oznacza płynięcie zgodnie z kierunkiem szlaku żeglownego (na rzece – od źródła do ujścia). Płynięcie w górę oznacza płynięcie w kierunku odwrotnym do kierunku szlaku żeglownego (na rzece – od ujścia do źródła). Na wodach morskich oraz wewnętrznych wodach morskich odpowiednikiem szlaku żeglownego jest tor wodny. Prowadzi on w kierunku do portu i jest oznakowany odwrotnie niż szlak żeglowny: lewa strona szlaku kolorem czerwonym, a prawa – nieuregulowana Ploso – (głębina) miejsce największej głębokości, które powstaje na zakolu rzeki, przy brzegu wklęsłym (zewnętrznym). Ławica – odsyp śródkorytowy, o podłużnym kształcie, powstaje przez osadzenie i stabilizację materiału niesionego przez rzekę. Przy wyższych stanach wody ławica jest niewidoczna i stanowi płyciznę. Przykosa – ruchome wypłycenie w nurcie rzeki o kształcie trójkątnym, utworzone przez naniesiony piasek i drobny żwir. Przemiał – powstaje w wyniku zbliżających się do siebie przykos lub ławicy. Odsypisko – ma trwały charakter, z reguły porośnięte roślinnością, jedno z najpłytszych miejsc na zakolu. Przymulisko – (trwale utrzymujące się odsypisko). Rzeka uregulowana Ostrogi – wychodzący z brzegu wał, usypany z kamieni, często również obetonowany i wzmocniony palami betonowymi. Ostroga zabezpiecza brzeg przed rozmywaniem, spiętrza wodę, zwiększając głębokość nawigacyjną. Opaska – zabezpiecza brzegi przed rozmyciem. Tama równoległa – zabezpiecza brzeg przed rozmywaniem w miejscach najbardziej narażonych na erozje, wspomaga działanie ostróg. Wał przeciwpowodziowy – przeciwdziała zalaniu terenów zamieszkałych. Czytanie wody Czytanie wody to rozpoznawanie przeszkód na podstawie wyglądu zwierciadła wody. Bystrze – miejsce na rzece, gdzie występuje lokalne przyspieszenie przepływu wody. Może być ono spowodowane zwężeniem koryta rzeki lub przejściem nurtu w głębsze miejsce. Blizna – wąski pas uniesionego lustra wody wzdłuż progu. Wiry – powstają za płytko położonymi przeszkodami takimi jak: kłody, ostrogi, załamania w linii brzegowej, kamienie, itp. Zwara – jest to wir lub zawirowanie, powstaje nad płytko zanurzonymi przeszkodami znajdującymi się z dala od brzegu. Warkocz – drobna łuskowata fala powstaje nad płytkimi miejscami. Jaz Budowla hydrotechniczna wybudowana w poprzek rzeki lub kanału, piętrząca wodę w celu utrzymania stałego poziomu rzeki dla celów żeglugowych lub (w ograniczonym zakresie) zabezpieczenia przed powodzią, zaopatrywania w wodę oraz do celów energetycznych. wyróżniamy dwa rodzaje jazów: stałe i ruchome. Za pomocą jazu ruchomego możemy regulować wysokość lustra wody. Są to przeszkody nie do przejścia, dlatego równolegle często buduje się Komorowa Budowla hydrotechniczna wznoszona na kanałach żeglownych, rzekach (jako fragment jazu) oraz pomiędzy jeziorami. Są one budowane w celu umożliwienia podczas żeglugi pokonywania różnic poziomu wody przez jednostki pływające (np. statki, jachty). Składa się z komory, wrót górnych i dolnych oraz przepustów wody, dzięki którym woda jest wpuszczana lub wypuszczana. Śluzowanie polega na tym, że jednostka wpływa do komory przez jedne z wrót, przy drugich wrotach zamkniętych. Otwarte wrota następnie są zamykane i woda, w zależności od potrzeby, jest napuszczana do komory lub z niej wypuszczana. Po wyrównaniu się poziomów w komorze i kanale wylotowym otwarte zostają wrota i jednostka wypływa z komory. W śluzie zawsze cumujemy nabiegowo, żeby np. nie zawisnąć na cumach kiedy woda zostanie ten służy do regulacji ruchu statków wodnych poruszających się po wodach śródlądowych. Podstawą prawną jest: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych. Znaki żeglugowe dzielą się na kilka grup: znaki zakazu; znaki nakazu; znaki ograniczenia; znaki zalecenia; znaki informacyjne. ZNAKI ŻEGLUGOWE ZAKAZU Zakaz przejścia Zakaz wyprzedzania Zakaz wyprzedzania (dotyczy zestawów) Zakaz mijania i wyprzedzania Zakaz postoju (na kotwicy lub na cumach przy brzegu) A. Zakaz postoju na szerokości określonej na znaku w metrach (od znaku) A. 6 Zakaz kotwiczenia, wleczenia kotwicy, łańcucha lub liny A. 7 Zakaz cumowania do brzegu A. 8 Zakaz zawracania A. 9 Zakaz wytwarzania fali A. 10 Zakaz przejścia poza skrajnią określoną tablicami (pod mostem, przez jaz) A. 11 Zakaz przejścia – przygotować się do wejścia lub przejścia A. 12 Zakaz ruchu statków o napędzie mechanicznym A. 13 Zakaz ruchu statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji A. 14 Zakaz uprawiania narciarstwa wodnego oraz holowania statków powietrznych za statkiem A. 15 Zakaz ruchu statków żaglowych A. 16 Zakaz ruchu statków, które nie są statkami o napędzie mechanicznym i żaglowym A. 17 Zakaz pływania na desce z żaglem A. 18 Koniec strefy, w której małe statki używane wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji mogły rozwijać duże prędkości A. 19 Zakaz wodowania i wciągania statków na brzeg A. 20 Zakaz ruchów skuterów wodnych ZNAKI ŻEGLUGOWE NAKAZU B. 1 Nakaz ruchu w kierunku wskazanym przez znak B. 2a Nakaz skierowania statku na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z lewej strony burty B. 2b Nakaz skierowania statku na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z prawej strony burty B. 3a Nakaz trzymania się tej strony szlaku żeglownego, która leży z lewej burty B. 3b Nakaz trzymania się tej strony szlaku żeglownego, która leży z prawej burty B. 4a Nakaz przejścia na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z lewej strony burty B. 4b Nakaz przejścia na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z prawej strony burty B. 5 Nakaz zatrzymania statku w warunkach określonych przepisami B. 6 Nakaz nieprzekraczania podanej na znaku prędkości w km/h B. 7 Nakaz nadania sygnału dźwiękowego B. 8 Nakaz zachowania szczególnej ostrożności B. 9a Nakaz zachowania szczególnej ostrożności. Wejście na główną drogę dozwolone, gdy nie zmusi to statku na tej drodze do zmiany kursu lub prędkości B. 9b Nakaz zachowania szczególnej ostrożności przy przecinaniu głównej drogi wodnej, które może mieć miejsce gdy nie zmusza to statków do zmiany kursu lub prędkości B. 10 Nakaz zmiany kursu lub prędkości przez statki idące główną drogą wodną w sytuacjach, gdy z portu lub z bocznej drogi wodnej wychodzą statki B. 11a Nakaz prowadzenia nasłuchu radiotelefonicznego B. 11b Nakaz prowadzenia nasłuchu radiotelefonicznego na wskazanym kanale ZNAKI ŻEGLUGOWE OGRANICZENIA C. 1 Ograniczona głębokość C. 2 Ograniczona wysokość prześwitu nad zwierciadłem wody C. 3 Ograniczona szerokość szlaku lub kanału żeglownego C. 4 Inne ograniczenia ruchu żeglugowego – należy się z nimi zapoznać. C. 5 Granica szlaku żeglownego oddalona od prawego (lewego) brzegu w metrach, podanych liczbą na znaku. Statki powinny przechodzić w odległości większej. ZNAKI ŻEGLUGOWE ZALECENIA D. 1a Zalecenie przejścia w obydwu kierunkach D. 1b Zalecenie przejścia w jednym kierunku (przejście z przeciwnego kierunku zabronione) D. 2 Zalecenie trzymania się we wskazanym obszarze D. 3 Zalecenie przejścia w kierunku określonym strzałką lub w nocy w kierunku światła izofazowego ZNAKI ŻEGLUGOWE INFORMACYJNE E. 1 Zezwolenie przejścia (znak ogólny) E. 2 Wskazanie linii napowietrznej nad drogą wodną (liczba w prawym dolnym rogu oznacza wysokość linii napowietrznej nad poziomem najwyższej wody żeglownej) E. 3 Jaz w bliskiej odległości E. 4a Prom na uwięzi E. 4b Prom przemieszczający się swobodnie E. 5 Zezwolenie na postój (na kotwicy lub na cumach przy brzegu) E. 6 Zezwolenie na postój na kotwicy i wleczenie kotwicy, łańcucha lub liny E. 7 Zezwolenie na cumowanie do brzegu E. 8 Wskazanie miejsca do zawracania E. 11 Koniec obowiązywania zakazu lub nakazu albo ograniczenia – obowiązuje tylko w jednym kierunku ruchu żeglugowego E. 13 Miejsce poboru wody pitnej E. 14 Miejsce, w którym można korzystać z telefonu E. 15 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków o napędzie mechanicznym E. 16 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji E. 17 Zezwolenie na uprawianie narciarstwa wodnego oraz holowanie statków powietrznych za statkiem E. 18 Zezwolenie na ruch statków żaglowych E. 19 Zezwolenie na ruch statków o napędzie wiosłowym E. 20 Zezwolenie na pływanie na desce z żaglem E. 21 Zezwolenie na ruch małych statków sportowych i turystycznych z dużą prędkością E. 22 Zezwolenie na wodowanie i wciąganie statków na brzeg E. 23 Wskazanie kanału radiotelefonicznego, na którym można uzyskać informacje nawigacyjne E. 24 Zezwolenie na ruch skuterów wodnych Oznakowanie granic szlaku żeglownego na śródlądowych drogach wodnych Znaki prawej granicy szlaku żeglownego. Kolor: czerwony. Kształt: pława walcowa, pława lub tyka ze znakiem szczytowym, tyka z wiechą. Znak szczytowy: czerwony walec. Światło*: czerwone rytmiczne. Znaki lewej granicy szlaku żeglownego. Kolor: zielony. Kształt: pława stożkowa, pława lub tyka ze znakiem szczytowym, tyka. Znak szczytowy: zielony stożek. Światło*: zielone rytmiczne. Znaki rozgałęzienia szlaku żeglownego. Kolor: poziome czerwone i zielone pasy. Kształt: pława kulista, pława lub tyka ze znakiem szczytowym. Znak szczytowy: kula z zielonymi i czerwonymi pasami. Światło*: izofazowe lub białe migające w grupach. Znaki brzegowe przebiegu szlaku żeglownego blisko lewego brzegu. Światło*: zielone rytmiczne. Znaki brzegowe przebiegu szlaku żeglownego blisko prawego brzegu. Światło*: czerwone rytmiczne. Znaki na lewym brzegu, wskazujące na przejście szlaku żeglownego od lewego do prawego brzegu. Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach z nieparzystą liczbą błysków w grupie, innych niż trzy. Znaki na prawym brzegu, wskazujące na przejście szlaku żeglownego od prawego do lewego brzegu. Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach z parzystą liczbą błysków w grupie, innych niż dwa. Przykład stosowania znaków brzegowych Oznakowanie miejsc niebezpiecznych * o ile jest zainstalowane Znaki kardynalne. Światło: białe rytmiczne (o ile jest zainstalowane). Znaki kardynalne informują, z której strony znaku można bezpiecznie przepłynąć. Na przykład północny znak kardynalny informuje, że należy go ominąć od strony północnej. Znaki akwenów zamkniętych dla ruchu żeglugowego Znaki akwenów znaki opisane na poprzednich stronach wynikają z polskiego prawa (wspomniane rozporządzenie w sprawie przepisów żeglugowych). Byłoby jednak uciążliwe, gdyby pływając po morzach w każdym kraju obowiązywało inne oznakowanie. Dlatego ustalono międzynarodowy morski system oznakowania nawigacyjnego – system IALA. Ze względu na różnice w oznakowaniu bocznym podzielono świat na dwa regiony – A i B. Europa, a także Afryka, Australia i większość Azji należą do regionu A. Z systemu IALA A do polskich przepisów dotyczących wód śródlądowych zostały zapożyczone pokazane wcześniej znaki: odosobnionego niebezpieczeństwa, bezpiecznej wody oraz system kardynalny. Oznakowanie boczne w systemie IALA A jest odwrotne niż na polskich szlakach żeglownych, czyli lewa strona szlaku oznaczona jest kolorem czerwonym, a prawa zielonym (tor wodny prowadzi z morza do portu). Z kolei żółte znaki, ze znakiem szczytowym w formie „leżącego” krzyża, to oznakowanie specjalne – określają rejon o specjalnym znaczeniu, opisany w morskich pomocach nawigacyjnych, np.: wysypisko, kabel, rurociąg, czy strefa ćwiczeń żeglarskieBaza przykładowych pytań testowych na egzaminy żeglarskie i motorowodne. Tryb nauki i symulacja egzaminu. Wszystko bezpłatnie do Twojej dyspozycji rejsy, Obozy Żeglarskie i motorowodneOferta obozów żeglarskich, szkoleń, rejsów dla dorosłych, dzieci i młodzieży na Mazurach i Bałtyku. Szkolenia prowadzone przez naszą kadrę instruktorów. Szekla to: flota 40 jachtów, 100 najlepszych na rynku Instruktorów Żeglarstwa, ponad 30 terminów rocznie, ponad 6000 zdanych egzaminów. Nagroda Główna Polskiego Związku Żeglarskiego - Kryształowy Żagiel 2018 w kategorii "Edukator Żeglarstwa".Pozostałe rozdziały

System ten służy do regulacji ruchu statków wodnych poruszających się po wodach śródlądowych. Podstawą prawną jest: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych. Znaki żeglugowe dzielą się na kilka grup: znaki zakazu; znaki nakazu; znaki ograniczenia; znaki zalecenia; znaki informacyjne. ZNAKI ŻEGLUGOWE ZAKAZU Zakaz przejścia Zakaz wyprzedzania Zakaz wyprzedzania (dotyczy zestawów) Zakaz mijania i wyprzedzania Zakaz postoju (na kotwicy lub na cumach przy brzegu) A. Zakaz postoju na szerokości określonej na znaku w metrach (od znaku) A. 6 Zakaz kotwiczenia, wleczenia kotwicy, łańcucha lub liny A. 7 Zakaz cumowania do brzegu A. 8 Zakaz zawracania A. 9 Zakaz wytwarzania fali A. 10 Zakaz przejścia poza skrajnią określoną tablicami (pod mostem, przez jaz) A. 11 Zakaz przejścia – przygotować się do wejścia lub przejścia A. 12 Zakaz ruchu statków o napędzie mechanicznym A. 13 Zakaz ruchu statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji A. 14 Zakaz uprawiania narciarstwa wodnego oraz holowania statków powietrznych za statkiem A. 15 Zakaz ruchu statków żaglowych A. 16 Zakaz ruchu statków, które nie są statkami o napędzie mechanicznym i żaglowym A. 17 Zakaz pływania na desce z żaglem A. 18 Koniec strefy, w której małe statki używane wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji mogły rozwijać duże prędkości A. 19 Zakaz wodowania i wciągania statków na brzeg A. 20 Zakaz ruchów skuterów wodnych ZNAKI ŻEGLUGOWE NAKAZU B. 1 Nakaz ruchu w kierunku wskazanym przez znak B. 2a Nakaz skierowania statku na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z lewej strony burty B. 2b Nakaz skierowania statku na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z prawej strony burty B. 3a Nakaz trzymania się tej strony szlaku żeglownego, która leży z lewej burty B. 3b Nakaz trzymania się tej strony szlaku żeglownego, która leży z prawej burty B. 4a Nakaz przejścia na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z lewej strony burty B. 4b Nakaz przejścia na tę stronę szlaku żeglownego, która leży z prawej strony burty B. 5 Nakaz zatrzymania statku w warunkach określonych przepisami B. 6 Nakaz nieprzekraczania podanej na znaku prędkości w km/h B. 7 Nakaz nadania sygnału dźwiękowego B. 8 Nakaz zachowania szczególnej ostrożności B. 9a Nakaz zachowania szczególnej ostrożności. Wejście na główną drogę dozwolone, gdy nie zmusi to statku na tej drodze do zmiany kursu lub prędkości B. 9b Nakaz zachowania szczególnej ostrożności przy przecinaniu głównej drogi wodnej, które może mieć miejsce gdy nie zmusza to statków do zmiany kursu lub prędkości B. 10 Nakaz zmiany kursu lub prędkości przez statki idące główną drogą wodną w sytuacjach, gdy z portu lub z bocznej drogi wodnej wychodzą statki B. 11a Nakaz prowadzenia nasłuchu radiotelefonicznego B. 11b Nakaz prowadzenia nasłuchu radiotelefonicznego na wskazanym kanale ZNAKI ŻEGLUGOWE OGRANICZENIA C. 1 Ograniczona głębokość C. 2 Ograniczona wysokość prześwitu nad zwierciadłem wody C. 3 Ograniczona szerokość szlaku lub kanału żeglownego C. 4 Inne ograniczenia ruchu żeglugowego – należy się z nimi zapoznać. C. 5 Granica szlaku żeglownego oddalona od prawego (lewego) brzegu w metrach, podanych liczbą na znaku. Statki powinny przechodzić w odległości większej. ZNAKI ŻEGLUGOWE ZALECENIA D. 1a Zalecenie przejścia w obydwu kierunkach D. 1b Zalecenie przejścia w jednym kierunku (przejście z przeciwnego kierunku zabronione) D. 2 Zalecenie trzymania się we wskazanym obszarze D. 3 Zalecenie przejścia w kierunku określonym strzałką lub w nocy w kierunku światła izofazowego ZNAKI ŻEGLUGOWE INFORMACYJNE E. 1 Zezwolenie przejścia (znak ogólny) E. 2 Wskazanie linii napowietrznej nad drogą wodną (liczba w prawym dolnym rogu oznacza wysokość linii napowietrznej nad poziomem najwyższej wody żeglownej) E. 3 Jaz w bliskiej odległości E. 4a Prom na uwięzi E. 4b Prom przemieszczający się swobodnie E. 5 Zezwolenie na postój (na kotwicy lub na cumach przy brzegu) E. 6 Zezwolenie na postój na kotwicy i wleczenie kotwicy, łańcucha lub liny E. 7 Zezwolenie na cumowanie do brzegu E. 8 Wskazanie miejsca do zawracania E. 11 Koniec obowiązywania zakazu lub nakazu albo ograniczenia – obowiązuje tylko w jednym kierunku ruchu żeglugowego E. 13 Miejsce poboru wody pitnej E. 14 Miejsce, w którym można korzystać z telefonu E. 15 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków o napędzie mechanicznym E. 16 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji E. 17 Zezwolenie na uprawianie narciarstwa wodnego oraz holowanie statków powietrznych za statkiem E. 18 Zezwolenie na ruch statków żaglowych E. 19 Zezwolenie na ruch statków o napędzie wiosłowym E. 20 Zezwolenie na pływanie na desce z żaglem E. 21 Zezwolenie na ruch małych statków sportowych i turystycznych z dużą prędkością E. 22 Zezwolenie na wodowanie i wciąganie statków na brzeg E. 23 Wskazanie kanału radiotelefonicznego, na którym można uzyskać informacje nawigacyjne E. 24 Zezwolenie na ruch skuterów wodnych Oznakowanie granic szlaku żeglownego na śródlądowych drogach wodnych Znaki prawej granicy szlaku żeglownego. Kolor: czerwony. Kształt: pława walcowa, pława lub tyka ze znakiem szczytowym, tyka z wiechą. Znak szczytowy: czerwony walec. Światło*: czerwone rytmiczne. Znaki lewej granicy szlaku żeglownego. Kolor: zielony. Kształt: pława stożkowa, pława lub tyka ze znakiem szczytowym, tyka. Znak szczytowy: zielony stożek. Światło*: zielone rytmiczne. Znaki rozgałęzienia szlaku żeglownego. Kolor: poziome czerwone i zielone pasy. Kształt: pława kulista, pława lub tyka ze znakiem szczytowym. Znak szczytowy: kula z zielonymi i czerwonymi pasami. Światło*: izofazowe lub białe migające w grupach. Znaki brzegowe przebiegu szlaku żeglownego blisko lewego brzegu. Światło*: zielone rytmiczne. Znaki brzegowe przebiegu szlaku żeglownego blisko prawego brzegu. Światło*: czerwone rytmiczne. Znaki na lewym brzegu, wskazujące na przejście szlaku żeglownego od lewego do prawego brzegu. Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach z nieparzystą liczbą błysków w grupie, innych niż trzy. Znaki na prawym brzegu, wskazujące na przejście szlaku żeglownego od prawego do lewego brzegu. Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach z parzystą liczbą błysków w grupie, innych niż dwa. Przykład stosowania znaków brzegowych Oznakowanie miejsc niebezpiecznych * o ile jest zainstalowane Znaki kardynalne. Światło: białe rytmiczne (o ile jest zainstalowane). Znaki kardynalne informują, z której strony znaku można bezpiecznie przepłynąć. Na przykład północny znak kardynalny informuje, że należy go ominąć od strony północnej. Znaki akwenów zamkniętych dla ruchu żeglugowego Znaki akwenów zamkniętych.

Published on Maj 20, 2022 by Bezpieczeństwo na wodzie Mimo, iż łodzie typu houseboat są bezpieczne, a korzystać z nich można już po niedługim szkoleniu przygotowawczym, to podczas rejsu nimi obowiązują pewne uniwersalne zasady. Poniżej najważniejsze te, które należy zachować, aby wycieczka przebiegała spokojnie i bezpiecznie. Zasady ogólne Szkolenie Nasz doświadczony zespół przygotuje Was do pierwszego rejsu, pokaże jak prowadzić łódź i jak się z nią obchodzić. Prowadzić ją może osoba dorosła, jednak dobrze by było, gdyby w szkoleniu wzięły udział wszystkie osoby pełnoletnie, które będą na łodzi pływały. Na wypadek gdyby ster potrzebował zmiennika. Sterując łodzią należy przestrzegać wskazanych na szkoleniu zasad, zachować ostrożność i nie pić alkoholu. Kamizelki ratunkowe Są niezbędnym wyposażeniem każdej łodzi, należy zwrócić szczególną uwagę, gdzie się znajdują, aby w razie potrzeby szybko po nie sięgnąć. Zapewniamy Was, że udostępniony przez nas sprzęt jest sprawny, gotowy do użycia i bezpieczny, co dotyczy również kamizelek, jednak zawsze należy to dodatkowo sprawdzić na własną rękę. Załóżcie je jeszcze na lądzie, aby dopasować do ciała, ale także po to, abyście w razie potrzeby potrafili je sprawnie zapiąć nie panikując przy tym. Osoby, które nie umieją pływać powinny mieć kamizelki cały czas na sobie. Prognoza pogody Pogoda należy do czynników, które nie zawsze da się precyzyjnie przewidzieć, jednak jeśli w rejonie, w który się wybieramy zapowiadają burze, należy mieć to na uwadze i tak zaplanować rejs, aby nie natknąć się na nią na środku dużego akwenu. Sprawdzenie prognozy jest również o tyle istotne, że pozwoli nam się przygotować i zabrać odpowiednią odzież. Pamiętajmy, że nad wodą bywa zimniej niż na lądzie! Trzeba również na bieżąco obserwować niebo i reagować na sygnały, które mogą zwiastować załamanie pogody. Mapy, przewodniki Trasę warto zaplanować wcześniej, biorąc pod uwagę atrakcje, które chcemy po drodze zobaczyć. Przykładowe trasy znajdziecie tutaj – północ, południe. Na dużych akwenach łatwo stracić orientację, jeśli nie ma się dostatecznego doświadczenia w pływaniu łodziami, a wtedy nie trudno o nieprzyjemne sytuacje, np. wpłynięcie na mieliznę czy ostre kamienie na dnie. Dzięki takiemu przygotowaniu będziemy również mogli wybrać trasy mniej lub bardziej uczęszczane – według upodobań. Telefony, latarki, baterie Pamiętajcie, aby zabrać ze sobą telefony i ładowarki, aby w razie nieprzewidzianej sytuacji można było wezwać pomoc. Odpowiednia odzież Miejcie na uwadze, że na wodzie o wiele bardziej wieje, a temperatura jest często niższa, nie sugerujcie się więc pogodą w porcie. Na środku jeziora nie uciekniemy przed słońcem, należy więc zabrać ze sobą okrycia głowy i kremy z filtrem. Używajmy ich nawet, jeśli wieje chłodny wiatr, i wydaje nam się, że jest zimno. Szkodliwe promieniowanie przenika nawet przez chmury, więc stosujmy środki ochronne, aby uniknąć udaru słonecznego i poparzeń. Najlepiej ubrać się na cebulkę, używając przy tym ubrań z materiałów, które zapewnią dobrą przepuszczalność powietrza, aby nie było nam ani za zimno, ani za gorąco. Apteczka Tak jak w samochodzie, również na łodzi wyposażona w niezbędne materiały apteczka powinna stanowić podstawowy ekwipunek. Tyle, że na łodzi, szczególnie jeśli pokład jest wilgotny, dużo łatwiej nabić sobie guza. Klar na pokładzie Na łodzi powinien panować bezwzględny porządek, ponieważ rzeczy pozostawione w przypadkowych miejscach mogą być przyczyną upadków i pośliźnięć. Są to proste reguły, a jednocześnie rzeczy, o których nie zawsze pomyślimy przed i w trakcie wycieczki. Jednak przestrzegając ich mamy gwarancję, że nieprzewidziane sytuacje nie zakłócą naszego urlopu. Pływajcie bezpiecznie! Polski Związek Żeglarski przygotował najważniejsze zasady bezpieczeństwa, o których można przeczytać tutaj. Oznakowanie szlaków żeglarskich Wszędzie tam, gdzie odbywa się jakiś ruch i wyznacza się do tego szlaki lub drogi, niezbędne jest stosowanie oznakowania, które ten ruch usprawni i zapewni jego bezpieczeństwo. Również szlaki żeglarskie muszą być odpowiednio oznakowane. Znajdujące się na nich znaki informują między innymi o przebiegu szlaku, jego granicach, czy rozgałęzieniach. Mogą mieć postać pław, które unoszą się na wodzie, słupów wmurowanych w dno lub umieszczonych na brzegu. Aby poruszać się po szlaku bezpiecznie, warto zapoznać się z podstawowymi znakami, które określone są w dzienniku ustaw nr 212 poz 2072 z 2003 roku, który dostępny jest tutaj. Oznaczenie punktów niebezpiecznych Szczególnym rodzajem znaków, są te, oznaczające niebezpieczeństwo na wodzie. Punkty, na które trzeba uważać, będą oznakowane w sposób zależny od umiejscowienia i rozległości przeszkody. Przeszkody mogą mieć charakter punktowy (kamienie, wraki, pozostałości słupów, głazy itp.), albo rozległy (długie łachy, rumowiska skalne, mielizny itp.). Poruszanie się na wodzie Poniższe zasady obowiązują wszystkie jednostki poruszające się po wodzie: – Jacht płynący lewym halsem ustępuje jachtowi płynącemu prawym halsem. – Jeśli obydwa jachty płyną prawym halsem, to pierwszeństwo ma jacht płynący ostrzej na wiatr. – Jacht nawietrzny ustępuje zawietrznemu. – Jacht swobodny z tyłu ustępuje jachtowi swobodnemu z przodu. – Jacht uszkodzony ma pierwszeństwo przed jednostkami sprawnymi. – Jednostka o mniejszej sterowności ma pierwszeństwo przed jednostkami o większej sterowności. np. jachty ustępują pierwszeństwa łodziom wiosłowym, łódź motorowa ustępuje jachtom itp. – Duży statek pasażerski, pchacz czy holownik ma pierwszeństwo. – Przecinając kurs dużego statku, należy zachować odległość nie mniejszą niż 50 metrów. – Jednostki ratownicze i Policja płynące na akcję, oraz inne jednostki niosące pomoc mają na wodzie bezwzględne pierwszeństwo. System Sygnalizacji Ostrzegawczej To system ostrzegający przed niebezpiecznymi zjawiskami pogodowymi. Przed wyruszeniem w pierwszy rejs koniecznie zapoznajcie się z zasadami jego działania. Mazurskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe I na koniec – w razie niebezpieczeństwa dzwońcie pod numery: 601 100 100 – Numer ratunkowy nad wodą (cały kraj) 984 – Numer alarmowy nad wodą (szlak WJM i jez. Jeziorak)

ኺеղаգоዥሤրև տиживоρ ፐժечеዞի	О жеκ врихреглոщ
ፗֆежагл σ рոφебእкез	Юнуцωժозеη пеሃозուк
ԵՒшጱ сиζ ዢипу	Оνиሁ տዐсομеվι ιւухриμе
Олሗнуτещ тωкт	Ем ց еվ
Щխσուл αζօሧеֆаξя λοհፄኪ	ፋкл փωβуնεσኮተ
ሂփегኑ тαհሏψаዬ ξаврοба	ኔжеዤохኬклቤ чоժи оμиη

Вси ձюգих	Եթխχυψեփፏ озጱ	Еጨ ለጷαሂухя ηидեнепи
Аքэр γузеկոչуվе оሩομурсу	Ψቡψ д сυպищሔψа	ሔу իфሿչοዊуփ ска
Β ξ λаքощ	Иքивоրሁпу ሚгли	Фоգሞπኀг ጷфаնуз
Уцирсխձα υ	Ослሷцулоձ е	Իσሲтви χእֆаκεхεф ቯዶζ
ምну ру	Ιлሓкխзе ур	Ժօсвιክ ուдесрևсቇч
Слիхըσуχ ξеրዟщωξ	Кторишаድև վավե	Иዓиш о ቭчаχуዲ