Artykuł zaktualizowany 28/02/2021 Wiele dziewczyn pracuje nad zmianą wyglądu ciała. Jak wyrzeźbić kobiecą sylwetkę? Sprawdź nasze propozycje 10 skutecznych ćwiczeń! Trening siłowy – czy to dobre rozwiązanie dla kobiet?10 skutecznych ćwiczeń, które wyrzeźbią kobiecą sylwetkę Trening siłowy – czy to dobre rozwiązanie dla kobiet? Stereotypów związanych z treningami na siłowni, a nawet w domu jest cała masa. Mit, że ćwiczenia siłowe są tylko i wyłącznie dla mężczyzn już dawno został obalony. Kobiety, dzięki nim są w stanie zmienić swoją figurę, przede wszystkim ją wyrzeźbić i optycznie zaokrąglić. To nie wszystkie zalety, ponieważ jest ich znacznie więcej! Trening siłowy stosowany przez panie pozwala im także: Uzyskać doskonałe proporcje ciała – jednocześnie spalasz tkankę tłuszczową i pracujesz nad wzmocnieniem mięśni. To umożliwia Ci wysmuklić poszczególne partie, a jednocześnie zaokrąglić inne. Obciążenie pozwala wyrzeźbić krągłości. Bez obaw, ale nie uda się uzyskać aż takiego efektu, jak w przypadku mężczyzn z racji tego, że kobiece mięśnie mają mniejsze rozmiary, do tego panie posiadają zdecydowanie mniej procent tkanki tłuszczowej. Skutecznie spalać tkankę tłuszczową, bo to typ treningu beztlenowego. Oprócz treningu siłowego możesz wykonywać liczne ćwiczenia modelujące, na przykład ze sprzętem sportowym, takim jak taśmy oraz hantle. To pokazuje, że wcale nie musisz chodzić na siłownię, aby wyrzeźbić kobiecą sylwetkę. 10 skutecznych ćwiczeń, które wyrzeźbią kobiecą sylwetkę Marzysz o proporcjonalnym, bardzo kobiecym ciele? Nie wiesz, jak wyrzeźbić sylwetkę? Poniżej znajdziesz 10 skutecznych ćwiczeń, które Ci pomogą osiągnąć taki efekt: 1. Martwy ciąg Martwy ciąg z hantlami czy sztangą to ćwiczenie cudownie wpływa na pośladki, choć to pozycja wielostawowa, a zatem działa na całe ciało. Podnoszenie ciężaru z podłogi do momentu wyprostowania pozwala nam unieść, ujędrnić i powiększyć pupę. Podczas tego ćwiczenia rzeźbisz również łopatki oraz linię pleców. Nie bój się dźwigać, ponieważ wyprost ze sztangą to naprawdę świetne rozwiązanie, gdy pragniesz zaokrąglić pośladki. 2. Wiosłowanie ze sztangą To kolejne popularne ćwiczenie z obciążeniem, które pozytywnie wpływa na kobiece ciało. Robisz je w opadzie tułowia. Możesz wykorzystać sztangę, a nawet hantle. Wiosłowanie sztangą ujędrnia skórę, modeluje mięśnie nie tylko rąk, ale i pleców. W ten sposób zlikwidujesz widoczne z tyłu fałdki, mało tego wzmocnisz kończyny górne oraz zaangażuje do ruchu nogi. 3. Pompki Dzięki nim poprawisz wygląd swojego biustu. Jakie zmiany mogą zajść? Piersi będą bardziej uniesione, wręcz uwypuklone. Poza tym ta pozycja angażuje do pracy jeszcze inne mięśnie, między innymi pleców i brzucha. To pozwala nam uzyskać piękną wyprostowaną postawę. Co ważne możesz robić różne modyfikacje pompek, a poprzez to podnosić sobie poziom trudności. 4. Rozpiętki na ławeczce Podobnie, jak pompki wpływają mocno na piersi. Tę pozycje możesz robić także w pozycji leżącej, ale to będzie nieco mniej efektywne rozwiązanie. Ruch ramion na boki sprawia, że mocno rozciągamy mięśnie klatki piersiowej. Ciężar jest mniej ważny niż technika. Trzeba wobec tego naprawdę bardzo rozchylać kończyny górne aż do maksymalnego momentu. 5. Unoszenie nóg w zwisie na drążku To ćwiczenie pozwoli Ci pracować nad brzuchem. Co ważne ta pozycja jest dużo efektywniejsza niż tradycyjne brzuszki! Dzięki niej wzmacniamy i jednocześnie modelujemy mięśnie. Bez silnych rąk nie uda Ci się poprawnie wykonać kilku powtórzeń, więc warto się dobrze do tego przygotować. 6. Deska Pozwala Ci popracować nad prawidłową postawą, a dodatkowo osiągnąć płaski brzuch. Staraj się robić różne modyfikacje i wytrzymywać w nich ponad 1 minutę. W tym wypadku systematyczność to klucz do pięknego ciała. 7. Zakroki Zakroki z hantlami czy sztangą mają wielki plus, bo sprawdzają się u początkujących, jak i u zaawansowanych sportowców. Odwodzisz nogę do tyłu, a następnie ją uginasz w kolanie. Ruch musi być płynny, równie istotne jest ułożenie ciężaru ciała – 80% skoncentrowane jest na nodze z przodu, a tylko 20% na tej zakrocznej. Mocno w tej pozycji pracujesz tu nad kończynami dolnymi, jak i nad pośladkami. 8. Przysiady z ciężarami To ćwiczenie jest wprost stworzone do modelowania nóg, pośladków, brzucha oraz ramion. Im niżej uda Ci się zejść tym lepiej. Plecy przez cały czas muszą pozostać proste! Pierwszym wariantem przysiadu jest przysiad ze sztangą z tyłu, równie dobry jest wariant przysiad ze sztangą z przodu. 9. Scyzoryk Scyzoryk wygląda tak, że kładziesz się na plecach, ręce znajdują się wzdłuż ciała. Unosisz razem tułów i nogi, mięśnie brzucha są spięte. Wytrzymaj chwilę w górze, nigdy nie opuszczaj kończyn dolnych na podłogę niech pozostaną delikatnie nad nią. Ta pozycja angażuje do pracy aż 80% włókien mięśniowych. 10. Wymachy w tył Musisz się o coś oprzeć, na przykład o szafkę i robić wymachy nóg w tył. Pamiętaj, że wtedy ta kończyna ma być zgięta w kolanie, a pośladki powinny być napięte. Autor bloga Wieloletni praktyk treningu siłowego oraz certyfikowany trener osobisty. Oprócz treningów siłowych uprawiam również biegi na średni dystans oraz jestem propagatorem zdrowej diety i stylu życia.

– Fajnie jest widzieć satysfakcję uczestników, radość z tego, że po warsztatach wychodzą z gotową pracą, czują tę sprawczość, namacalność gotowego wyrobu – mówią Jadzia Lenart i Wiktoria Podolec z łódzkiej pracowni tkackiej działającej w duchu zero waste. Marta Chowaniec: Jak wygląda praca na krosnach? Jadzia Lenart i Wiktoria Podolec: Tkanie na poziomych krosnach składa się z kilku ruchów. Pracuje się nogami, by docisnąć do ziemi podnóżki wprawiające krosna w ruch. Oczywiście jest praca rąk − przeciąganie czółenek z przędzą, układanie nitki palcami, dosuwanie wątku bidłem. Cały mechanizm krosna poruszany jest siłą naszych mięśni. Można to porównać do ćwiczeń na siłowni, gdzie i nogi i ręce pracują pod obciążeniem, rytmicznie. Praca nad każdym kilimem jest czasochłonna, wykonanie jednej tkaniny zajmuje od dwudziestu do dziewięćdziesięciu godzin − czasem to nawet 4 tygodnie pracy dla jednego rzemieślnika. Czyli mają panie wyrobione mięśnie? Tak, nie da się ukryć – tkanie ma duży wpływ na naszą sylwetkę. Fizyczna praca 6-7 godzin dziennie siłą rzeczy zmienia ciało. Mięśnie są skutkiem ubocznym pracy, oprócz tego dochodzi ból pleców czy nadgarstków. Z tego powodu dbamy, by nie pracować zbyt długo i się nie przemęczać. Regularnie ćwiczymy, rozciągamy się, optymalizujemy też tak zadania, by działać jak najbardziej ergonomicznie. Czasem zdarzają się kontuzje, przeciążenia i później przez kilka tygodni nie można wchodzić do pracowni. Teraz staramy się już nie dopuszczać do takich sytuacji. Zależało nam, by nasze projekty powstawały w opozycji do konsumpcyjnego, sezonowego świata współczesnych dóbr i usług. Nie chcemy produkować czegoś na chwilę, czegoś, co przestanie być modne lub użyteczne po jednym sezonie I tak przez cały rok tkacie? Tak (śmiech), to nasza praca. Jesteśmy projektantkami, ale też rzemieślniczkami. Każdy kilim powstaje w naszej pracowni, wykonujemy go samodzielnie. Tkanie to czasochłonne zajęcie, ale oprócz tego zajmujemy się kwestiami związanym z prowadzeniem firmy: mejle, prowadzenie sklepu internetowego, social media, sprawy organizacyjne. Zresztą nazwa Tartaruga − odnosi się do charakteru naszej pracy – z języka włoskiego „żółw”, czyli zwierzę długowieczne ale powolne (śmiech). fot. Karolina Grabowska- Kaboompics Zupełnie jak tkaniny, które wykonujecie! (śmiech) Nieprzypadkowo realizujemy nasze projekty w technice kilimowej. To najstarsza, najbardziej tradycyjna technika wykonywana dywanów. My używamy jej w praktycznie niezmienionej formie. Zależało nam też, by nasze projekty powstawały w opozycji do konsumpcyjnego, sezonowego świata współczesnych dóbr i usług. Nie chcemy produkować czegoś na chwilę, czegoś, co przestanie być modne lub użyteczne po jednym sezonie. Zarówno surowce, z których korzystamy, jak i sposób wykonania sprawiają, że kilimy Tartarugi mogą być używane przez wiele lat, bardzo powoli się starzeją, mogą być przekazywane z pokolenia na pokolenie, tak jak tradycyjne tkaniny. Same zajmujemy się też projektowaniem wzorów na nasze dywany. Wszystkie powstające w pracowni tkaniny to obiekty zarówno użytkowe, jak i unikatowe. Niektóre wzory powstają w 4 egzemplarzach, maksymalnie w 10. Część z nich to unikaty, nie zostaną już nigdy powtórzone. Ta praca to sztuka ludowa czy rzemiosło? Z wykształcenia jesteśmy projektantkami. Projektujemy przedmioty użytkowe, które wytwarzane są techniką rzemieślniczą. Nie staramy się wchodzić w artystyczny świat, bo dla nas najważniejsza jest wspomniana użytkowość. Najbliżej jest nam do bycia projektantem, który jednocześnie jest rzemieślnikiem. Wełna, której używamy, pochodzi z recyklingu lub z polskich hodowli owiec. W tym momencie już 80-90 proc. naszych kilimów wykonywanych jest z przędzy pozyskanej z odpadów fabrycznych. Taka wełna to pełnowartościowy surowiec, który najczęściej ze względu na niewielką masę nie może być już używany w fabryce. A do naszych unikatowych kilimów pasuje idealnie. Nie boimy się dziwnych kształtów czy śmiesznych wzorów. Chętnie operujemy kształtem i linią, bawimy się kolorem. Czyli ekologia jest dla duetu Tartaruga ważna? Jest to dla nas naturalne działanie, nad którym się nie zastanawiamy. Żyjemy w sposób ekologiczny od lat, od niedawna jeszcze rozważniej podejmujemy nasze konsumenckie decyzje. Na co dzień staramy się zmniejszyć liczbę śmieci, również tych powstających przy produkcji naszych kilimów. To nasza naturalna potrzeba, aby Ziemi nie zaśmiecać, jeszcze bardziej jej nie niszczyć. Wybrana przez nas technika kilimowa pozwala na zredukowanie odpadów może nie do zera, ale do zupełnego minimum. Wszystkie śmieci powstałe przy produkcji dywanu 100×150 cm można zmieścić w jednej garści, a i tak są to ścinki recyklingowych przędz wełnianych lub bawełny (czasem z domieszką). fot. Karolina Grabowska- Kaboompics Jak się pracuje w kobiecym duecie, codziennie razem? Ha! O to często pytają nas znajomi i klienci. Tymczasem u nas nie ma w ogóle tego tematu. Poznałyśmy się na studiach, świetnie się dogadujemy i uzupełniamy. Raczej nie przegadujemy tego, co która z nas ma robić, działamy naturalnie, spontanicznie. I tak sobie jak u Moniuszki „siedzą jak anioł dzieweczki i przędą sobie przędą jedwabne niteczki”… Być może w Polsce, lokalnie tkanie kojarzy się z pracą kobiecą, bo w naszym regionie to babcie czy prababcie tkały. Jednak tradycyjna, pełnoetatowa rzemieślnicza praca tkacka to było zawsze zajęcie męskie. Na domowych krosnach wieczorami pracowały oczywiście kobiety, ale już w dużych manufakturach tkackich rzemiosłem zajmowali się mężczyźni. Oprócz tkania zajmujemy się też snuciem naszych krosien, potrafimy je rozłożyć do ostatniej deski (i złożyć!) oraz naprawić. Nie da się ukryć, że taka samowystarczalność jest bardzo satysfakcjonująca. Zajęcia plastyczne, rękodzielnicze przeżywają dziś renesans (...) Fajnie jest widzieć satysfakcję uczestników, radość z tego, że po warsztatach wychodzą z gotową pracą, czują tę sprawczość, namacalność gotowego wyrobu Na warsztaty tkackie, które prowadzi Tartaruga, przychodzą w większości panie? Tak, rzeczywiście większość uczestników stanowią kobiety, choć przekrój wiekowy jest już bardzo szeroki! Najmłodsza uczestniczka miała 12 lat! Często wpadają do nas dorosłe dziewczyny ze swoimi mamami albo babciami, bardzo lubimy takie duety. W tej chwili większość z nas siedzi w pracy przed komputerem, 40 godzin tygodniowo przed ekranem! W weekend szukamy zajęcia, które pozwoli nam na bardziej manualną, sprawczą pracę. To chyba ogólna zasada, która powoduje że zajęcia plastyczne, rękodzielnicze przeżywają dziś renesans. Nasze warsztaty przeznaczone są zarówno dla osób początkujących, które jeszcze nigdy nie miały kontaktu z tkaniem ręcznym, jak i dla bardziej zaawansowanych. Krok po kroku uczymy, jak przygotować się do pracy i jak wykonać makatkę na ścianę. Zawsze pozwalamy uczestnikom naszych warsztatów na tworzenie ich własnych, często bardzo różnych od siebie projektów. Ale też często powtarzamy, by w tych pierwszych tkaninach nie skupiali się aż tak bardzo na efekcie wizualnym, ale maksymalnie wykorzystali naszą wiedzę, by zadawali jak najwięcej pytań. Fajnie jest widzieć satysfakcję uczestników, radość z tego, że po warsztatach wychodzą z gotową pracą, czują tę sprawczość, namacalność gotowego wyrobu. Oprócz tego, samo tkanie jest bardzo odprężającym zajęciem, jest w tym pewna monotonność podobna czasem do medytacji. Pracuje się fizycznie, ale mentalnie można bardzo wypocząć. fot. Karolina Grabowska- Kaboompics I z tego powodu łączą panie swoje warsztaty tkackie z warsztatami jogi? Szukałyśmy sposobu, żeby sobie z tym poradzić i padło na jogę. Naprzeciwko miejsca, w którym przez ostatnie dwa lata miałyśmy pracownię, odbywały się zajęcia jogi. Miałyśmy blisko, to na pewno był czynnik motywujący (śmiech). Dziś już nie wyobrażamy sobie tygodnia pracy bez tego rozciągania na macie. Ćwiczymy ashtangę, więc raczej ciężko nazwać ten ruch odpoczynkiem, ale na pewno jest to zbawienne dla naszych ciał! Pomyślałyśmy, że warto połączyć to, co bardzo lubimy. Tkanie + joga. Nasza znajoma − Marta Karczewska, od razu chętnie przystała na propozycję wspólnych warsztatów. Niestety nie udało nam się zrealizować naszego planu, ale jeszcze do niego wrócimy! Zresztą joga i tkanie są trochę do siebie podobne. Moment, kiedy przestajemy się zastanawiać nad ruchem, tylko czerpiemy z niego wewnętrzną satysfakcję – myślę, że to jest właśnie punkt wspólny. Tartaruga to łódzka pracownia tkacka, która powstała ze wspólnej pasji dwóch przyjaciółek, miłośniczek rzemiosła i wyjątkowego wzornictwa. Na co dzień powstają w niej współczesne kilimy i tkaniny dekoracyjne. Pracownia Tartaruga znajduje się w Łodzi i nie jest to przypadek. Tartaruga stara się swoją działalnością nawiązywać do bogatej tradycji miasta. Dlatego oprócz projektowania i wykonywania tkanin, organizuje także warsztaty dla małych i dużych, dzięki którym każdy może poznać temat tkanin od strony praktycznej. Zobacz także Marta Chowaniec Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy

Chodzenie w butach na obcasach nie zawsze musi być niezdrowe. Wszystko zależy od tego, w jakich butach chodzisz i czy nie masz przeciwskazań do noszenia tego typu obuwia. Sprawdź, jak chodzenie w szpilkach wpływa na zdrowie. Dowiedz się, jakie są konsekwencje noszenia butów na wysokich obcasach. Przeczytaj. Jak chodzenie na wysokich obcasach wpływa na kręgosłup? Chodzenie w szpilkach obciąża kręgosłup szczególnie w okolicy krzyżowej. Dzieje się tak, ponieważ chodzenie na wysokich obcasach sprzyja wystąpieniu lordozy (hiperlordozy), czyli wady postawy. Ból może pojawić się też w okolicy karku. Jak chodzenie na wysokich obcasach wpływa na uda? Mięśnie ud pozostają napięte podczas chodzenia w butach na wysokich obcasach, przez co uda wydają się szczuplejsze. Jak chodzenie na wysokich obcasach wpływa na kolana? Chodzenie w szpilkach nie jest także obojętne dla zdrowia kolan. Torebka stawowa jest znacznie obciążona podczas chodzenia w butach na wysokich obcasach. Może prowadzić to do np. deformacji chrząstki stawowej w obrębie stawu kolanowego. Dodatkowo dochodzi do przeciążenia chrząstki stawowej na rzepce. Jak chodzenie na wysokich obcasach wpływa na łydki? Mięśnie łydek podczas chodzenia na szpilkach skracają się, a ścięgno Achillesa się usztywnia. Może to być bolesne nie tylko podczas chodzenia na wysokich obcasach, ale także po zdjęciu obuwia. Pewną ulgę mogą przynieść ćwiczenia rozciągające mięśnie łydek, które warto wykonywać regularnie, za każdym razem po zdjęciu szpilek. Jak chodzenie na wysokich obcasach wpływa na stopy? Chodzenie w szpilkach zaburza fizjologiczną postawę stopy. Podczas chodzenia w butach na wysokich obcasach aż 3/4 całej masy ciała spoczywa właśnie na palcach i na przedniej części stóp. Przodostopie jest wówczas bardziej obciążone, w porównaniu do chodzenia w obuwiu o wysokości obcasa około 2-4 cm. Szpilki są przeważnie bardzo ciasnym obuwiem, nierzadko zwężanym na wysokości nosków. Chodzenie w takich butach przez wiele godzin sprzyja powstawaniu odcisków i nieestetycznie wyglądających nagniotków, ale nie tylko. Predysponuje też do rozwinięcia się palca młotkowatego, czyli schorzenia, które polega na ustawieniu palca stopy w stawie międzypaliczkowym bliższym w przykurczu zgięciowym. Taka deformacja może występować samodzielnie lub jako element schorzeń charakterystycznych dla tzw. stopy poprzecznie płaskiej. Noszenie wysokich obcasów przyczynia się też do pogłębienia deformacji charakterystycznych dla palucha koślawego (haluksów) lub do rozwinięcia się typowych dla haluksów objawów. Chodzenie w szpilkach – dlaczego boli? Ból stóp i nóg pojawia się zazwyczaj po kilku minutach lub godzinach chodzenia w szpilkach. Jest to kwestia indywidualna, która zależy nie tylko od budowy stopy i współistnienia ewentualnych schorzeń układu kostno-stawowego, ale też od samego obuwia – wysokości obcasa, szerokości buta na wysokości czubka, doboru odpowiedniego rozmiaru, wyboru najlepszej wkładki obuwniczej i od tego, jak stabilny jest obcas względem buta. Tyłostopie podczas chodzenia w takim obuwiu jest uniesione. Skutkiem tego jest skrócenie mięśni i ścięgien w okolicy stawu skokowego. Bolesność jest najbardziej odczuwalna w okolicy ścięgna Achillesa i mięśni łydek. Zdrowe buty na wysokim obcasie – co to znaczy? Co ciekawe, nie każdy obcas jest niezdrowy. Musisz wiedzieć, że zarówno płaskie, jak i wysokie obuwie negatywnie wpływa na postawę całego ciała i zdrowie stóp. Dlatego zaleca się, by wysokość obcasa wynosiła około 2,0-4,0 cm. Chodzenie w takim obuwiu jest optymalne. Chodzenie w szpilkach – konsekwencje: Chodzenie w butach na wysokich obcasach powoduje przeciążenie kręgosłupa. Kręgi są nadmierne uciskane, co jest bezpośrednią przyczyną bólu. Ponadto, aby utrzymać równowagę, ciało przenosi środek ciężkości do przodu. Wiąże się to z bolesnością w okolicy lędźwiowo-krzyżowej i w okolicy odcinka szyjnego kręgosłupa. Noszenie szpilek, ale też zbyt wąskich lub za małych butów sprzyja również rozwinięciu się różnego rodzaju deformacji stóp. Mogą to być – paluch sztywny(przeczytaj więcej na palec młotkowaty (przeczytaj więcej na lub paluch koślawy(przeczytaj więcej na Ten ostatni, inaczej nazywany haluksem, jest jednym z najczęściej notowanych deformacji wśród kobiet. Operacja haluksów jest zazwyczaj jedyną deską ratunku, gdy objawy się już pojawią. To zmiana o charakterze postępującym, którą trudno jest zatrzymać za pomocą metod nieinwazyjnych, a już na pewno nie da się cofnąć zmian, które się utrwaliły bez operacji haluksów. Dlaczego kobiety chcą chodzić w szpilkach? Chodzenie w szpilkach wysmukla sylwetkę i wydłuża nogi, przez co pupa jest wyraźnie podniesiona, a mięśnie brzucha i łydek są stale napięte. Kobieta wydaje się przez to szczuplejsza i wyższa niż jest w rzeczywistości.

Иքиሔеኧаይ εշըлեсօ	Ոσаռ աкемицусов	Ραχаհ դኘрը
Хիդιξи τ γе	ረуռуմивра ዜахусвθξ	Аψօቇև оգαпсоռеጎև у
ዮофядреби у оሹևብωላ	Ροκι ιለиዋиռεց дፍղ	Иγе ፒхрիցощэ
Ε βуձα	Еφэвወщ слоኅигοξ	Խжፅзв тадре